‫می روم خسته و افسرده و زار

 

‫سوی منزلگه ویرانه ی خویش

 

‫به خدا می برم از شهر شما

 

‫دل شوریده و دیوانه ی خویش

 

 

 

‫می برم تا که در آن نقطه دور

 

‫شستشویش دهم از رنگ گناه

 

‫شستشویش دهم از لکه عشق

 

‫ زین همه خواهش بیجا و تباه

 

 

نوشته شده در Thu 7 Aug 2008ساعت 3:38 PM توسط لیلا | |